მეგრული ენა (მეგრ. მარგალური ნინა) ჩრდილო-დასავლეთ საქართველოს ქართველური ენაა. მეგრული ენა იბერიულ-კავკასიურ ენათა ოჯახის ქართველურ ჯგუფს მიეკუთვნება. მას, ლაზურთან ერთად, ერთი ენის – ზანურის დიალექტადაც თვლიან.
პარხლის წარწერის შემდგომ გვაქვს ტბეთის სულთა მატიანე. ეს შუასაუკუნეების წერილობითი ძეგლი გვაძლევს საშალებას გავეცნოთ იმ პერიოდის უნიკალურ ქართულ ონომასტიკონს დაწვრილებით, მათ შორის კი ოთხი ლაზური გვარიც გვხვდება: მაძვაფხე ხათუთა, ქერტაში გიორგი, ნიკოლაფხეშვილი ლაზარე, გოგა და ცისკარა, ასევე შერაფხე ცხოვრება.
გვარი, გვაროვნული სახელი, ისეთივე მნიშვნელოვანი ეთნოკულტურული ფენომენია ადამიანისთვის, როგორც ენა, დიალექტი, ჩაცმულობა, ფოლკლორი, სარიტუალო წეს-ჩვეულებები.
